بيومتريال

در حال حاضر مواد مصرفي در بدن را مي توان به گروههاي فلزات، پليمرها، سراميك‌ها و مواد مركب دسته‌بندي نمود. كاربرد بيومتريالها تابع و متأثر از واكنش ماده و بدن بوده و بايد اساساً زيست سازگار باشند، به عبارت ديگر اثر محيط بدن بر ماده و اثر ماده بر بدن كه نقش تعيين كننده‌اي در به كارگيري بيومتريال‌ها دارد بايد در نظر گرفته شوند . بديهي است پژوهش در زمينه روشهاي نوين فنآوري، تهيه و سنتز مواد مديكال گرديد. بيوپليمرها، بيوسراميكها، بيوفلزهااز اولويت‌هاي كاربردي اين حوزه مي باشند.

 

يوپليمرها

از ميان مواد مختلفي كه جهت مصارف زيستي و بهداشتي بكار مي‌روند مواد پليمري داراي جايگاه ويژه‌اي هستند بطوريكه حدود 90% بيومتريالها پاية پليمري دارند. پليمرها مي‌توانند طيف وسيعي از خواص فيزيكي و مكانيكي را ايجاد نمايند و داراي دانسيتة بسيار كمتري در مقايسه با مواد فلزي و سراميكي هستند و خواص ماندگاري و مقاومت آنها در برابر محيطهاي بيولوژيك مطلوب است. امروزه بيوپليمرها كاربردهاي متنوعي بعنوان اعضاي مصنوعي، وسايل پزشكي، وسايل كمك درماني و تشخيص، وسايل ترميمي، سيستمهاي هوشمند زيستي و غيره پيدا كرده‌اند. مواد بيوپليمري داراي منشاء طبيعي، سنتزي و يا بازيافتي هستند.

 

بيوفلزها

فلزات از مواد پايه‌اي مهم در مهندسي پزشكي هستند كه بطور گسترده در جراحي بصورت ايمپلانت ( كاشتني­ها ) كاربرد دارند .  طراحي ، فرآيندهاي شكل دهي و ساخت بيوفلزهاي مناسب و همگام با فن­آوري جديد  توجه ويژه‌اي مي‌طلبد چرا كه تعامل مواد خارجي با بافتهاي بدن انسان تنها تحت شرايط خاص زيست سازگاري ممكن مي‌شود.

 

بيوسراميك­ها

 

سراميك‌ها تركيبات ديرگداز بلورين هستند كه معمولاً مصرفي بوده و موادي همچون سيليكاتها، اكسيدهاي فلزي، كاربيدها، انواع هيدراتهاي ديرگداز، سولفورها و سلنيدها را شامل مي‌شوند از آنجا كه اين گونه مواد خواص ويژه و مطلوبي دارند، كاربردهاي بسياري به عنوان مواد كاشتني پيدا كرده‌اند.

 

چسبهاي پزشكي

 

چسبها براي اتصال دو  ماده از طريق سطح‌شان به كار گرفته مي‌شوند. چسبهاي طبي را مي‌توان براي اتصال بافتهاي نرم و سخت به كار برد. چسبهاي اتصال دهندة بافتهاي نرم مي‌تواند به شكل اتصال خارجي نظير اتصال كيسه‌هاي كلاستومي به بدن، و يا داخلي نظير بستن زخمها و جلوگيري از خونريزي به كار روند.